ராஜஸ்தானின் ஜோத்பூர் மாவட்டத்தில், மனாய் கிராமத்தின் அமைதியான தெருக்களில் ஒரு வீடு மகிழ்ச்சியின் அலைகளால் துள்ளிக் கொண்டிருந்தது. தீப் சிங் எனும் அந்தத் தந்தை, தன் இரு மகள்களுக்கும் ஒரே நாளில் திருமணம் நடத்தத் திட்டமிட்டிருந்தார். ஷோபா – 25 வயது, விமலா – 23 வயது. இருவரும் அருகிலுள்ள தனியார் பள்ளியில் ஆசிரியர்களாகப் பணியாற்றி வந்தனர். படிப்பை முடித்து, சம்பாதித்து, குடும்பத்துக்கு உதவி வந்த அவர்களுக்கு திருமண ஏற்பாடுகள் நல்லபடியாக நடந்து கொண்டிருந்தன.
பிப்ரவரி 20, சனிக்கிழமைக்கு முந்தைய நாள். வீடு முழுவதும் மஞ்சள், மருதாணி, பூக்கள், இசை, சிரிப்பு. உறவினர்கள் வந்து நிரம்பியிருந்தனர். ஷோபாவும் விமலாவும் உறவினர்களுடன் பேசி சிரித்துக் கொண்டிருந்தனர். அவர்களின் முகத்தில் எந்தக் கவலையும் தெரியவில்லை. "நாளைக்கு நம்ம ரெண்டு பேருக்கும் ஒரே மேடை... எவ்வளவு சந்தோஷமா இருக்கு!" என்று ஒருவர் கூற, இருவரும் சிரித்து தலையசைத்ததாக உறவினர்கள் பின்னர் நினைவு கூர்ந்தனர். இரவு நேரம். பண்டிகை முடிந்து, அனைவரும் அயர்ந்து உறங்கச் சென்றனர். ஷோபாவும் விமலாவும் தங்கள் அறைக்குச் சென்றனர். அதிகாலை 4 மணி அளவில், திடீரென ஒரு அலறல். குடும்பத்தினர் ஓடி வந்தபோது, இருவரும் படுக்கையில் விழுந்து கிடந்தனர். உடல் குலுங்கியது, வாயில் நுரை தள்ளியது. உடனடியாக அருகிலுள்ள தனியார் மருத்துவமனைக்கு அழைத்துச் சென்றனர். ஆனால் மருத்துவர்கள் சொன்ன வார்த்தைகள் இடி போலிருந்தது – "இருவரும் ஏற்கனவே இறந்து விட்டனர்." வீடு துக்கத்தில் மூழ்கியது. உடல்களை வீட்டுக்கு எடுத்து வந்து, இறுதிச் சடங்குகளுக்கு ஏற்பாடு செய்யத் தொடங்கினர். ஆனால் தகவல் கேட்ட போலீசார் வந்து சேர்ந்தனர். உடல்களைக் கைப்பற்றி, அரசு மருத்துவமனைக்கு அனுப்பினர். பிரேத பரிசோதனை அறிக்கை வெளியானது – இருவரும் விஷம் அருந்தி இறந்துள்ளனர். ஆனால் அதிர்ச்சி இன்னும் முடியவில்லை. அவர்களின் அறையில் தற்கொலை குறிப்பு எதுவும் கிடைக்கவில்லை. எந்த ஒரு எழுத்தும் இல்லை. அவர்கள் ஏன் இப்படி ஒரு முடிவுக்கு வந்தார்கள்? அல்லது வேறு ஏதேனும் நிகழ்ந்ததா? போலீசார் விசாரணையைத் தீவிரப்படுத்தினர். இது தற்கொலையா? அல்லது கொலையா? என்ற கேள்வி கிராமம் முழுவதும் எதிரொலித்தது. இதற்கிடையில், இறந்த இரு சகோதரிகளின் தாய்மாமா ஜஸ்வந்த் சிங் ஒரு அதிர்ச்சிகரமான குற்றச்சாட்டை வைத்தார். "குடும்பம்தான் காரணம். பெண்களுக்கு திருமணத்தில் விருப்பமில்லை. அவர்களை நிர்பந்தித்தார்கள். அழுத்தம் தாங்க முடியாமல் இந்த முடிவுக்கு வந்திருக்கிறார்கள்," என்று அவர் கூறினார். இந்தப் பேச்சு கிராம மக்களிடையே பெரும் பரபரப்பை ஏற்படுத்தியது. சிலர் ஆதரவாகவும், சிலர் எதிர்ப்பாகவும் பேசத் தொடங்கினர். ஒரு பக்கம் மகிழ்ச்சியின் கொண்டாட்டம் தயாராகிக் கொண்டிருந்தது. மறுபக்கம், இரு இளம் உயிர்கள் அமைதியாகப் பறந்து சென்றன. ஏன்? எதற்காக? அந்தக் கேள்விகளுக்கு இன்னும் பதில் கிடைக்கவில்லை. மனாய் கிராமத்தின் அந்த வீட்டில் இன்றும் அமைதி நிலவுகிறது. ஆனால் அந்த அமைதியில் பல கதைகள், பல கேள்விகள், பல வலிகள் ஒலித்துக் கொண்டிருக்கின்றன. போலீஸ் விசாரணை தொடர்கிறது. உண்மை ஒருநாள் வெளிவரும்... ஆனால் அந்த உண்மை, இழந்த இரு உயிர்களைத் திரும்பக் கொண்டு வருமா?